تعبیر خواب

جمعیت زیادی دور حضرت علی حلقه زده بودند. مرد وارد مسجد شد و در فرصتی مناسب پرسید: یا علی! سؤالی دارم. علم بهتر است یا ثروت؟ علی در پاسخ گفت: علم بهتر است؛ زیرا علم میراث انبیاست و مال و ثروت میراث قارون و فرعون و هامان و شداد. مرد که پاسخ سؤال خود را گرفته بود، سکوت کرد. در همین هنگام مرد دیگری وارد مسجد شد و همان طور که ایستاده بود بلافاصله پرسید: اباالحسن! سؤالی دارم، می توانم بپرسم؟ امام در پاسخ آن مرد گفت: بپرس! مرد که آخر جمعیت ایستاده بود پرسید: علم بهتر است یا ثروت؟ علی فرمود: علم بهتر است؛ زیرا علم تو را حفظ می کند، ولی مال و ثروت را تو مجبوری حفظ کنی. نفر دوم که از پاسخ سؤالش قانع شده بود، همان جا که ایستاده بود نشست. در همین حال سومین نفر وارد شد، او نیز همان سؤال را تکرار کرد، و

گفتن از مهربانی و مهربانی کردن شاید تکراری باشه اما مثل هوا، مثل آب و مثل خیلی چیزهای دیگه حتی تکرارش هم ضروریه. به نظرم اصلا مهربانی می تونه دوای همه دردهای ما باشه. درسته، دوای همه دردهای ما! دوای خستگی ها، بی انگیزه گی ها، دوای ناامیدی و تلخی زیاد کاممون،.. حتی مشکلات جسمی ...باور کنید که دوایش مهربانی ست!

http://www.mandegar.info/1391/Khordad/Note3-91.asp

کسب این موفقیت بزرگ را به دوست عزیزمان محمد اکبر رئیسی تبریک عرض نموده و برایشان آرزوی بهترین ها را داریم 

گاه و بی‌گاه از من می‌پرسند: «به جز كشور خودت ‌به كدام كشور دیگر علاقه داری؟» همیشه یك جواب داشته‌ام: تایوان و مردم می‌پرسند «تایوان؟ چرا تایوان؟» جواب خیلی ساده است. چون تایوان صخره‌ای لم‌یزرع در دریایی پر از امواج توفانی و بدون منابع طبیعی برای زندگی كردن است. حتی برای ساخت و ساز باید از چین شن و ریگ وارد كند و با وجود همه اینها چهارمین ذخایر كلان مالی دنیا را در اختیار دارد. زیرا به جای كندن زمین و استخراج هر آنچه كه بالا می‌آید، ‌تایوان ذهن و افكار 23 میلیون تایوانی را می‌كاود‌، استعدادشان را، انرژی‌‌شان را و هوش و ذكاوت شان را. چه زن و چه مرد.

انسان ها به واسطه تفاوت ها و پیچیدگی هایی که دارند در برخورد با مسائل و مشکلات رفتارهای متفاوتی را از خود نشان می دهند بنا بر این می توان گفت که انسان ها به هیچ عنوان در هیچ یک از کنش ها و واکنش های اجتماعی به طور عموم برابر و یکسان نمی باشند .در مطالب قبلی ً نیز اشاره شد که نابرابری های اجتماعی در جوامع انسانی تا اندازه ای معقول و منطقی است و این به واسطه همین تفاوت هایی است که در بین انسان ها وجود دارد ، ولی اگر نابرابری ها از حدی فراتر رود واکنش های متفاوتی را از سوی اعضای جامعه در بر خواهد داشت .  

قصه مرگ تو را ناگه شنیدن زود بود         در عزایت جامه اندر تن دریدن زود بود

از زمانی كه مخابرات و پست به بخش خصوصی واگذار شده اند روز به روز شاهد كاهش كیفیت خدمات و نارضایتی مردم هستیم قطعی تلفن های همراه و اینترنت به یك امر عادی تبدیل شده است و ادارات پست رو به تعطیلی می روند و كسی پاسخگو نیست در حالی كه انتظار است با واگذاری خدمات به بخش خصوصی شاهد ارتقای كیفیتها باشیم متاسفانه برعكس شده است و اینترنت پرسرعت فقط عنوانی است كه 

نمی دانم چرا هر وقت نیم فرسنگی به دوران شکوهمند گذشته ام  سفر می کنم دلم می گیرد . دورانی که ای کاش زمان در آن توقف می کرد و مرا با دلخوشی هایم تنها می گذاشت . دورانی که درآن دورنمای زیبایی برای خود و مردمم تصور کرده بودم و از لذت غور در آن سیر نمی شدم .

اری من در آن دوران آینده را زیبا  می دیدم . آینده یی که زیبایی های مسحور کننده اش لذت بیرون آمدن از آن را برایم سخت می کرد  من در اینده هر انچه را که لیاقت مردمم بود در ذهن تصور و به چشم دل می دیدم .

آری آینده ذهن فّرار من چیزی جز حاکمیت دانایی محوری نبود . دنیا را درصلح و صفا می دیدم و محبت را کالایی رایج در بین قلبها که حاضر نبودند آن را با هیچ ثمنی بدل کنند . انسانیت و ادمیت را ملاک تفکر ادمها می دیدم و هرگز تصور ابزاری شدن آن برام امکان پذیر نبود . به روزگاری دل خوش کرده بودم که جز محبت و دلدادگی و صفا بین ادمها کالای دیگری خریدار نداشت .اما نمی دانستم چه زود دل ادمها سنگی می شود

شاید زیباترین دیالوگ دنیا انجاست که پدر ژپتو به پینوکیو گفت: پینوکیو چوبی بمان آدمها دلهایشان  سنگی است . دنیایشان قشنگ نیست .

سوالی ساده که سالهاست ذهنم درگیر ان بوده و تا بحال جوابی مناسب  برایش نیافته ام . وجود عنصری  به نام شعور و تشخیص  خیر و شر در وجود ما ادمیان که باعث می شود علیرغم داشتن عقاید و افکار متفاوت و تفاوتهای ظاهری و وابستگی به حوزه های مختلف جغرافیایی و اجتماعی بر سر منافع مشترک توافق داشته باشیم . این عنصر وجودی متفاوت از حس همگرایی و مثبت گرایی است که باعث می شود ادمها علیرغم داشتن موانع متعدد برای رسیدن به یک نقطه مشترک تلاش نمایند .

 از واقعیتی  طنزگونه می گویم تا در پس تلخی آن لبخندی بر لبانمان ظاهر گردد

دوستی حکایت می کرد که در مناقصه  پروژه ای شرکت کردم . سه شرکت با سه ملیت متفاوت در آن شرکت کرده بودند .

شرکتی چینی که نرخی در حد 100 میلیون و شرکتی انگلیسی  که نرخی در حد 300 میلیون و شرکتی ایرانی نرخی در حد 900 میلیون پیشنهاد داده بودند .

با توجه به ناهم خوانی نرخ های پیشنهادی کارفرما آنالیز نرخهای پیشنهادی را درخواست می کند . شرکت چینی از 100 میلیون پیشنهادی 20 میلیون دستمزد و 60 میلیون هزینه تجهیزات و ابزار کار و 20 میلیون سود پیشنهادی اعلام می کند

شرکت انگلیسی  از 300 میلیون 50 میلیون دستمزد و 200 میلیون هزینه تجهیزات و ابزار و 50 میلیون سود اعلام می کند

اما شرکت ایرانی انالیز جالب و شفایی  می دهد : از 900 میلیون پیشنهادی 400 میلیون به جنابعالی (کارفرما)به دلیل حسن اعتماد و تلاش شبانه روزی جهت جلوگیری از خروج ارز از کشور و واگذاری کار به یک هم وطن - 100 میلیون به چینی بدبخت جهت انجام کار و 400 میلیون هم به حقیر ناقابل به دلیل چنین تفکر کار آفرینانه تقدیم می شود 

بنظر شما برنده این مناقصه کدام شرکت می شود ؟؟؟    

ما  درخت   مهربانی     کاشتیم          کینه را   از سینه ها   برداشتیم

بر فراز کوچه های شهر  خویش            پرچم   پندار    پاک    افراشتیم

دانش   شهریگری   را  از کهن              ما   برای  دیگران     بگذاشتیم

گنج    گیتی  هر کجا آمد بدست         ما   نه  بهر  خویشتن  انباشتیم

تا   نمیرد  میهن  و فرهنگ ما             دیده ی  جان را  بر او بگماشتیم

هم   بهمراه    اهورا   در نبرد              اهرمن   را  ما  بهیچ   انگاشتیم

ریشه نیک  است  در کردار  ما          نیک  گفتیم  نیک  هم   پنداشتیم

ما  بمانیم   و   بماند     پایدار            آنچه  ما  در  دشت  دلها کاشتیم

                                                                          (قراچه داغی)